Jak radzić sobie z lękiem?

Dlaczego nie leczone zaburzenia lękowe przeszkadzają w codziennym życiu?
Lęk zmniejsza poczucie dobrostanu  psychicznego, a także  może zakłócać codzienne funkcjonowanie. Zbyt silny  ma negatywny wpływ na umiejętność  radzenia sobie z codziennymi zadaniami oraz ma osiąganie zakładanych celów.  Poza tym ujemnie wpływa na koncentrację i proces podejmowania decyzji.

Lęk może prowadzić do pogorszenia funkcji poznawczych. Ludzie odczuwający nasilony lęk skupiają nadmiernie na  pewnych problemach i w rezultacie tracą zdolność  racjonalnego myślenia.
Niektórzy ludzie muszą całkowicie zaprzestać pracy z powodu silnego lęku.
Zaburzenia lękowe podwyższają także ryzyko rozwoju depresji
Osoby z niektórymi rodzajami zaburzeń lękowych postrzegają gorzej swoje fizyczne i emocjonalne samopoczucie. Dość często wypracowują negatywny obraz własnej osoby. Lęk może również mieć znaczący wpływ na życie społeczne.
Zaburzenia lękowe są również związane z większym ryzykiem samobójstwa. Jeśli odczuwasz silny lęk i nachodzą cię myśli samobójcze.
Osoby  z zaburzeniami lękowymi są narażone na różnorakie uzależnienia, takie jak  alkoholizm, palenie papierosów  lub uzależnienie od leków uspakajających.  Długotrwałe picie alkoholu powoduje  zmiany biologiczne, które mogą wywoływać lęk i depresję.

W jaki sposób zaburzenia lękowe mogą wpływać na zdrowie fizyczne?
U osób cierpiących na zaburzenia lękowe często pojawiają się takie problemy zdrowotne jak:  Napięciowe bóle głowy,Problemy ze snem Wysokie ciśnienie krwi Napięcie i sztywność mięśniowa Problemy trawienne, bóle brzucha .

Czy lęk uogólniony można wyleczyć?
Jeśli cierpisz na zaburzenia lękowe, które przeszkadzają ci w codziennym życiu powinieneś podjąć leczenie. Decyzja o rozpoczęciu leczenia psychiatrycznego jest trudna dla wielu osób ze względów psychologicznych i społecznych jednak należy pamiętać, że lęk nie musi trwać wiecznie - nerwica jest uleczalna.

Dokąd zwrócić się po pomoc?
Po poradę należy zwrócić się do psychiatry. Lekarz postawi diagnozę po poznaniu dokładnego charakteru dolegliwości, ich czasu trwania, może zlecić dodatkowe badania i diagnostykę psychologiczną.

Jakie problemy zdrowotne może wywoływać nie leczony lęk?

  • Inne zaburzenia psychiczne
  • Upośledzenie funkcjonowania’
  • Używanie substancji psychoaktywnych (gł. alkoholu)
  • Zaburzenia somatyczne


Jakie są metody terapeutyczne?
Podstawą leczenia jest psychoterapia, trwająca różnie - kilka tygodni, miesięcy a nawet lat. Psychoterapia jest zbiorem technik leczących lub pomagających leczyć rozmaite schorzenia i problemy natury psychologicznej. Wspólną cechą wszystkich tych technik jest kontakt międzyludzki.  W praktyce jest to szczególny rodzaj rozmowy terapeutycznej ukierunkowanej na problemy chorego, na jego chorobliwy sposób widzenia świata, na naukę życia z chorobą. Cele psychoterapii ukierunkowane są zwykle na zmiany zachowań i postaw pacjenta, jak też na rozwój jego kompetencji emocjonalnych, np. na podniesienie poziomu samokontroli, radzenie sobie z lękami oraz stresem, podniesienie samooceny, poprawę zdolności tworzenia więzi, współpracy i komunikowania się z otoczeniem, czy też na poprawę własnej motywacji do działania.  Psychoterapię mogą prowadzić wyłącznie psychoterapeuci, czyli osoby o odpowiednich kwalifikacjach w  tej dziedzinie. Najczęściej są to psychologowie, czasem psychiatrzy.  Pacjenci najczęściej leczeni są ambulatoryjnie. W szpitalu powinny być leczone te osoby, u których leczenie ambulatoryjne jest nieefektywne, anasilenie objawów bardzo duże, zaburzające funkcjonowanie społeczne. Ważne jest oddziaływanie profilaktyczne promujące zdrowy, nie stresujący tryb życia. W terapii znajdują też zastosowanie leki, najczęściej przeciwdepresyjne link do leków p.depresyjnych Poza ww metodami leczniczymi stosuje się także metody relaksacyjne oraz techniki opanowywania lęku

Jakich leków używa się w leczeniu lęku?
W leczeniu zaburzeń lękowych najczęściej stosuje się przeciwdepresyjne link do leków, zwłaszcza z grupy tak zwanych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny. Wiele leków przeciwdepresyjnych, obok działania przeciwdepresyjnego, ma też dobre działanie przeciwlękowe i poprawia sen. Leki przeciwdepresyjne nie uzależniają, nie powodują uszkodzenia mózgu, nie zmieniają osobowości. Ich działanie pojawia się powoli, zazwyczaj w ciągu 2 tygodni.
W leczeniu nerwic można podawać też leki uspokajająco-nasenne z grupy benzodiazepin, ale pełnią one funkcję jedynie wspomagającą (stosuje się je na przykład w opanowywaniu napadów paniki czy zaburzeniach snu). Ich działanie jest niemal natychmiastowe. Trzeba jednakowoż pamiętać, że tego typu leki można stosować krótko, zazwyczaj tylko na początku kuracji i jak najszybciej odstawić ze względu na ryzyko uzależnienia.

Jak długo trzeba stosować leki?
Leczenie zaburzeń lękowych zależy przede wszystkim od ich typu. Wyleczenie np. fobii prostych lub zespołu lęku napadowego może nastąpić już po kilku sesjach terapeutycznych. Leczenie zespołu leku uogólnionego oraz zaburzeń depresyjno-lękowych może trwać klikanaście tygodni.
Leki przeciwdepresyjne zazwyczaj stosuje się przez ok. 6 miesiecy, co pozwala istotnie zmniejszyć ryzyko nawrotu. Leki uspakajające z grupy benzodiazepin nie powinny być używane dłużej niż przez 4 tygodnie.


Dlaczego stosowanie niektórych leków  w lęku bez konsultacji z lekarzem może okazać się niebezpieczne?- ryzyko związane z używaniem benzodiazepin

Systematyczne i długotrwałe zażywanie leków uspakajających z grupy benzodiazepin (ponad miesiąc, codziennie) może prowadzić do silnego uzależnienia psychicznego i fizycznego, zwłaszcza u osób z tendencją do uzależnień.


Jakie rodzaje oddziaływań psychoterapeutycznych stosuje się w leczeniu zaburzeń lękowych?
Przyjmuje się, że podstawą leczenia w większości przypadków powinna być psychoterapia, która poprzez zmianę zachowania i interpretacji własnych objawów i bodźców wywołujących lęk pozwala przerwać mechanizm błędnego koła. Najbardziej skuteczną metodą psychoterapii stosowaną w tym rodzaju zaburzeń jest terapia poznawczo-behawioralna, nazywana w skrócie CBT (od ang. określenia cognitive-behavior therapy) i łącząca elementy terapii poznawczej i behawioralnej.








Fundusze Europejskie dla rozwoju regionu łódzkiego
Projekt współfinansowany przez Unię Europejską z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego oraz z budżetu państwa.
©2011 Centralny Szpital Kliniczny Uniwersytetu Medycznego w Łodzi